(με αφορμή τον θάνατο της συναδέλφου στη Θεσσαλονίκη)
Από την πλευρά μας, από την πρώτη στιγμή και έχοντας την πεποίθηση ότι δεν έχει καμία σημασία ότι η συνάδελφος κάθε άλλο παρά είναι ομοϊδεάτισσά μας, πήραμε σαφή θέση και προτείναμε το κείμενο που αποτέλεσε και απόφαση του Συλλόγου μας. Διαφωνήσαμε με την άποψη πως «η αναζήτηση ευθυνών ανάμεσα στους μαθητές του σχολείου, στον Σύλλογο Διδασκόντων ή στους γονείς συσκοτίζει το μεγάλο πρόβλημα».




