Πέντε χρόνια πριν, η ναυαρχίδα της κυβέρνησης στα έντυπα ΜΜΕ μας απειλούσε με περικοπή μισθού.
Σε ρόλο πυροβολικού, τα ΜΜΕ έβαλαν κατά των εκπαιδευτικών. Τρομοκρατία, απειλές, συκοφαντίες.
Στη front line της επίθεσης που δεχτήκαμε:
Όλος ο μηχανισμός του Υπουργείου Παιδείας·
Τα Δικαστήρια που μέσα σε λίγες ώρες έβγαζαν παράνομες τις απεργίες μας·
Η πλειοψηφία των στελεχών εκπαίδευσης που βομβάρδιζαν με τηλεφωνήματα τους/τις απεργούς και παραπληροφορούσαν για απολύσεις («Μην αντισταθείτε στην αξιολόγηση, μην κάνετε απεργία-αποχή, μην ψηφίσετε τα ενιαία κείμενα, θα το πληρώσετε»).
Χιλιάδες οι διώξεις σε όλη την Ελλάδα, πάνω από 500 πειθαρχικά στην Α΄ ΔΙΠΕ Αθήνας για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή. Και το αποκορύφωμα, η περίπτωση της αγωνίστριας Χρύσας Χοτζόγλου η οποία στοχοποιήθηκε και μπήκε σε δυνητική αργία ώστε να υπάρξει έστω μία απόλυση για να τρομοκρατηθούμε.
Το εκπαιδευτικό κίνημα πείσμωσε, άντεξε, κατέβηκε στους δρόμους, ανέπτυξε μαζί με γονείς, πανεπιστημιακούς, εργαζόμενους, σωματεία, συλλογικότητες ένα μεγάλο δίκτυο αλληλεγγύης.










