Κυριακή, 13 Ιουνίου 2021

Αποκάλυψη τώρα!

 …για την ωμή παρέμβαση Υπουργείου Παιδείας, Διοίκησης, δημοτικών αρχών.



Τώρα κι ἐγὼ ὑποψιάζομαι
ὅλο τὸ πλῆθος τῶν αὐλοκολάκων
ὅλους τοὺς ταπεινοὺς γραμματικοὺς
τοὺς βραβευμένους μὲ χρυσὰ παράσημα
λεγεωνάριους καὶ στρατηλάτες
τοιμάζουνε κρυφὰ νὰ παραδώσουν
τὰ κλειδιὰ καὶ τὴν ὑπόκλισή τους.

Πίσω ἀπὸ τὸ χάρτινο κῆπο σας
πίσω ἀπὸ τὸ χάρτινο πρόσωπό σας
ἐγὼ θὰ ξαφνιάζω τὰ πλήθη
ὁ ἄνεμος δικός μου
μάταιοι θόρυβοι καὶ τυμπανοκρουσίες ἐπίσημες
μάταιοι λόγοι.

Μὴν ἀμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό.
Τὸ μέλλον μας θὰ ἔχει πολὺ ξηρασία.

Μ. Κατσαρός

 

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2021

ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΤΟ ΓΥΨΟ!



Καταγγελία για την ωμή παρέμβαση κυβέρνησης-δημοτικών αρχών-κυβερνητικού συνδικαλισμού με στόχο να ακυρωθούν οι εκλογές του Συλλόγου μας


Όλοι-ες στην Γ.Σ. της 8ης Ιούνη
(1ο-19ο Δ.Σχ. Ζωγράφου, 18.30)
και στην απεργία της 10ης Ιούνη

Είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίσει είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε
(Ναζίμ Χικμέτ)


Καταγγέλλουμε την απόφαση του Δήμου Ζωγράφου να μην παραχωρήσει κανένα σχολείο του Δήμου για την διεξαγωγή εκλογών για το νέο ΔΣ του Συλλόγου μας! Να σημειώσουμε εδώ ότι η πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής που υπογράφει το σχετικό έγγραφο, ήταν και υποψήφια με τη ΔΑΚΕ όπως προκύπτει από την ανακοίνωση με το σχετικό ψηφοδέλτιο που διανεμήθηκε στα σχολεία μας. Δηλαδή, μέχρι την Τρίτη 1/6 καλούσε τους συναδέλφους να προσέλθουν στις εκλογές και να την ψηφίσουν και την Παρασκευή 4/6 έκρινε ότι «το θέμα διεξαγωγής εκλογών δεν διέπεται από νομιμότητα».

Επίσης, καταγγέλλουμε την απόσυρση των ψηφοδελτίων των παρατάξεων ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥ, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, καθώς και την ωμή παρέμβαση του Υπουργείου Παιδείας που διεμήνυσε, δια του Διευθυντή Εκπαίδευσης, (με τηλεφωνική προφορική επικοινωνία και όχι με έγγραφο) ότι δεν παραχωρούνται οι αίθουσες έως τις 16.00. Μετά τις αφόρητες πιέσεις όλων των παραπάνω παραγόντων, οι μόνοι χώροι που παραχωρήθηκαν στον Σύλλογό μας για εκλογικά κέντρα, από τα πέντε που είχαμε σχεδιάσει, είναι το Μαράσλειο (από τις ακαδημαϊκές αρχές) και ένα δημοτικό σχολείο στους Αμπελόκηπους.
 

Το κράτος «παρακράτησε»

Η κα Μπότου αναφέρεται στο έγγραφο-απάντηση του Δ/ντη Εκπαίδευσης προς τον Α΄ Σύλλογο Αθηνών για την άδεια για τη ΓΣ. Αλήθεια, πως έφτασε το έγγραφο αυτό σε γνώση της κυρίας Μπότου; Και που ακριβώς γράφει το συγκεκριμένο έγγραφο του Δ/ντη Εκπαίδευσης ότι «ως εκ τούτου δεν μπορεί να συναινέσει στην έγκριση άδειας παραχώρησης χώρων για διεξαγωγή εκλογών», όπως διατείνεται στο έγγραφό της η κα Μπότου;


Ούτε βήμα πίσω!

Όπως γνωρίζετε, η Εκπαιδευτική Παρέμβαση κατέθεσε στο ΔΣ με ιδιαίτερη έμφαση την αναγκαιότητα ο Σύλλογός μας να καλέσει σε ΓΣ και εκλογές. Στη συνεδρίαση του ΔΣ, το ΠΑΜΕ συμφώνησε, η ΔΑΚΕ τοποθετήθηκε αρνητικά αλλά δήλωσε ότι θα σεβαστεί την απόφαση της πλειοψηφίας και θα συμμετέχει στις εκλογές. Προτείναμε τη διεξαγωγή με όρους που θα σέβονται απόλυτα τα υγειονομικά πρωτόκολλα: ΓΣ σε υπαίθριο χώρο, εκλογές σε πέντε (5) εκλογικά τμήματα ώστε να μην υπάρξει κανένας συνωστισμός (περίπου 100 ψηφίσαντες σε κάθε εκλογικό τμήμα) και να μπορεί ο κάθε συνάδελφος να προσέλθει ακόμα και περπατώντας 10 λεπτά από το σχολείο του. Με κατανομή του εκλογικού σώματος σε διαφορετικές ώρες, με μάσκες, αποστάσεις και αντισηπτικά, με την πρόβλεψη να βρίσκεται εντός του σχολείου μόνο ένας εκπαιδευτικός κάθε φορά, με χρήση των προσωπικών στυλό κλπ. Τα σχολεία – εκλογικά κέντρα επιλέχτηκαν λόγω της δυνατότητας δεύτερης εισόδου και διασφάλισης χώρου απομονωμένου από τα παιδιά και τους συναδέλφους του σχολείου. Αλήθεια, σε ποιους χώρους, καταστήματα, σούπερ μάρκετ, εργασιακοί χώροι κλπ είναι τα πρωτόκολλα τόσο αυστηρά όσο αυτά που είχαμε εμείς εξαγγείλει;


 

Συναδέλφισσες - συνάδελφοι 

Η ΓΣ και οι εκλογές του Συλλόγου μας, αυτή τη στιγμή, αποτελούν έμπρακτη αμφισβήτηση του ν/σχ Χατζηδάκη και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το κράτος, η κυβέρνηση και οι μηχανισμοί του Υπουργείου Παιδείας κάνουν ότι μπορούν για να ακυρώσουν τη διεξαγωγή τους. Γι’ αυτό, κράτος/κυβέρνηση, δημοτικές αρχές, διοίκηση και συνδικαλιστική γραφειοκρατία ευθυγραμμίστηκαν μέσα σε ένα 24ωρο για να φιμώσουν το αυτονόητο δικαίωμα ενός σωματείου να εκλέξει το νέο του ΔΣ. Πρόκειται για ωμή παρέμβαση στο εσωτερικό του σωματείου, για επιχείρηση ακύρωσης των εκλογών με πλήρη συνεργασία και συμπαιγνία όλων των παραπάνω παικτών του παιχνιδιού.

Για ακύρωση μιας διαδικασίας που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να τηρεί υγειονομικά πρωτόκολλα αυστηρότερα και από αυτά ενός φαρμακείου!

Αλλά δεν είναι τα υγειονομικά πρωτόκολλα αυτά που τους ενδιαφέρουν- αυτά είναι γραμμένα στα παλιά τους τα παπούτσια και αποτελεί τουλάχιστον θράσος μια κυβέρνηση που ευθύνεται για 11.000 και πλέον θανάτους να αναφέρεται σε υγειονομικούς όρους για να καταστείλει τα δημοκρατικά μας δικαιώματα. Είναι ο στόχος τους να μην επιτρέψουν σε ένα σωματείο να σπάσει το συνδικαλιστικό lockdown, να σπάσει στην πράξη τον επερχόμενο αντεργατικό και αντισυνδικαλιστικό νόμο, να αμφισβητήσει το κυρίαρχο αφήγημα αφοπλισμού των συνδικάτων, να πραγματοποιήσει αρχαιρεσίες εξασφαλίζοντας τα στοιχεία της μαζικότητας, της συλλογικότητας, της δια ζώσης συμμετοχής, της τήρησης των υγειονομικών όρων, να λειτουργήσει εν τέλει δημοκρατικά.

Είμαστε το μόνο σωματείο που κάνει εκλογές αυτήν την περίοδο; Όχι, υπάρχουν κι άλλα. Είναι η ΕΛΜΕ Λιοσίων, είναι το Σωματείο του νοσοκομείου Ασκληπιείο, όπως και άλλων νοσοκομείων, είναι μια σειρά σωματεία του ιδιωτικού τομέα με περισσότερα μέλη από το δικό μας.
 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι ψηφιακές εκλογές δεν διασφαλίζουν σε καμία περίπτωση την ταυτοπροσωπία, το αδιάβλητο και το κυριότερο, την μυστικότητα της ψηφοφορίας. Αφήνουν απροστάτευτο τον εργαζόμενο στους εκβιασμούς του εργοδότη, του αφεντικού, του προϊσταμένου, του αξιολογητή να υποχρεώσουν τον εργαζόμενο να «ψηφίσει» ηλεκτρονικά μπροστά τους!

Είναι διαφορετικό πράγμα να οργανώσεις μια εκδήλωση διαδικτυακά και εντελώς διαφορετικό να διεξάγεις ηλεκτρονικά μια Γ.Σ. Κανένας δεν μας διασφαλίζει ότι η Γ.Σ. όπως και οι τοποθετήσεις των συναδέλφων δεν θα παρακολουθούνται ή δεν θα καταγράφονται από οποιονδήποτε.

Η ωμή παρέμβαση στις δημοκρατικές διαδικασίες του Συλλόγου μας δεν θα περάσει έτσι. Τα συνδικάτα δεν φιμώνονται, δεν αφοπλίζονται, δεν μπαίνουν στο γύψο. Θα απαντήσουμε με τη μαζική μας συμμετοχή στη ΓΣ του Συλλόγου και στην απεργία της Πέμπτης.

Επιμένουμε και διεκδικούμε το αυτονόητο: τη διενέργεια τακτικής ΓΣ και εκλογών για νέο Δ.Σ. με βάση τις νέες ημερομηνίες που όρισε το Δ.Σ. του Συλλόγου μας, 14 και 15 Ιούνη. Υπερασπιζόμαστε τον Σύλλογό μας, ενισχύουμε την Εκπαιδευτική Παρέμβαση, το σχήμα του ανεξάρτητου αγωνιστικού μαχόμενου συνδικαλισμού. Επιμένουμε και αγωνιζόμαστε για την απόσυρση του αντιλαϊκού/αντισυνδικαλιστικού ν/σχ Χατζηδάκη. 


Το μέλλον ανήκει στον κόσμο της εργασίας, ανήκει σε όλους εμάς!




Τακτική ΓΣ: 14/6 - 18.30, 1ο-19ο Δ.Σχ. Ζωγράφου
Εκλογές για ΔΣ Α΄ Συλλόγου Αθηνών: 15/6, 13.30-19.00

Υπερασπιζόμαστε τον Σύλλογό μας! Ενισχύουμε την Εκπαιδευτική Παρέμβαση!



Υποψήφιοι για το Δ.Σ. 


Αθανασόπουλος Νίκος 8ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Ανδρούτσος Γιώργος (αναπληρωτής/εικαστικός) 12ο Δ.Σχ. Αθηνών

Γκαραφλής Απόστολος (αναπληρωτής ειδικής αγωγής) 10ο Ειδικό Σχολείο Αθηνών

Γκίκα Ελένη 17ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Γλωσσιώτης Γιώργος 8ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Διαμαντοπούλου Αρετή (νηπιαγωγός) 1ο ΚΕΣΥ Α΄ Αθήνας

Ζαχαράκη Εύη 4ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Καρπούζη Ειρήνη (αναπληρώτρια) 17ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Κοτσώνη Εύα (φυσικής αγωγής) 6ο Δημ. Σχ. Ζωγράφου

Κωνσταντοπούλου Χρυσή 19ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Λαμπρονίκου Ελένη (νηπιαγωγός) 124ο Νηπ. Αθηνών

Λέντζα Λενιώ 17ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Λούβαρη Ευαγγελία (Εβίτα) (νηπιαγωγός) 57ο Νηπ. Αθηνών

Μάζαρης Βασίλης 8ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Μαναγλιώτου Αργυρώ 8ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Μαριόλης Δημήτρης 12ο Δημ. Σχολείο Αθηνών

Μπογιατζή Σοφία 2ο Δημ. Σχολείο Ζωγράφου

Νάκος Νίκος 9ο Ειδικό Δημ. Σχολείο Αθηνών

Ντελέζος Σπύρος 12ο Δημ. Σχολείο Αθηνών

Παπαθανασίου Ελένη 4ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Παπαποστόλου Ελένη 12ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Παπουτσής Δημήτρης 8ο Δημ. Σχολείο Αθηνών

Πριμικύρη Λίτσα 3ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Σκόρδου Ανδριάνα 8ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Σκουτέλας Χρήστος 104ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Σολομωνίδης Σπύρος 17ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Σπηλιοπούλου Κατερίνα 8ο Δημ. Σχολ. Ζωγράφου

Στεφανοπούλου Έλενα (γαλλικών) 8ο, 106ο Δ.Σχ.Αθηνών, 6ο Δ.Σχ. Ζωγράφου

Ταρλά Μαρία 12ο Δημ. Σχολ. Αθηνών

Τασκούδη Μαρία (αναπληρώτρια φ. αγωγής) 12ο και 15ο Δ. Σχ. Αθηνών

Τουανζόγλου Αργυρώ 3/θέσιο Πειραματικό Δημ. Σχολείο

Χαριάτη Βάσω 107ο Δημ. Σχ. Αθηνών

Χαρλαμπίτα Ασπασία 12/θέσιο Πειραματικό Δημ. Σχολείο



Για την Ελεγκτική Επιτροπή


Ζαχαροπούλου Κατερίνα (μουσικός)
8ο–106ο Δημ. Σχ.Αθηνών

Σπυρόπουλος Νίκος 12ο Δημ. Σχ. Αθηνών
































Δευτέρα, 5 Απριλίου 2021

Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…

(Aπάντηση στην πρόσφατη ανακοίνωση της ΔΑΚΕ)

Πάει πολύ να μας εγκαλούν ορισμένοι τόσο για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πανδημίας, όσο και για τον τρόπο που «εορτάστηκαν» τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21.

Συγκεκριμένα, οι συνάδελφοι της ΔΑΚΕ ΠΕ του Συλλόγου μας, στην πρόσφατη ανακοίνωσή τους:
  1. Μας κατηγορούν ευθέως ως συνένοχους για την διασπορά της πανδημίας λόγω της συμμετοχής μας σε διαδηλώσεις.
  2. Μας κατηγορούν ως απάτριδες που ασεβούν κατά του εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.
  3. Θεωρούν τιμή τους ότι εκλέχτηκαν στις νόθες ψευτοεκλογές του Νοεμβρίου, όπου το 95% του κλάδου απείχε!
Δυστυχώς, με αυτή της την ανακοίνωση η ΔΑΚΕ υπονομεύει και δυναμιτίζει το θετικό κλίμα συνεννόησης, συναδελφικότητας και σύνθεσης (στον βαθμό που αυτό είναι δυνατό) που πρυτανεύει εδώ και πολλά χρόνια σε όλες τις συλλογικές διαδικασίες του Συλλόγου μας και στις συνεδριάσεις του ΔΣ του Συλλόγου. 

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2020

Η απαγόρευση συναθροίσεων «κίνδυνος για τις συνταγματικές ελευθερίες δύο αιώνων» ( Κείμενο του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χριστόφορου Σεβαστίδη)

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Α΄ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΑΘΗΝΩΝ Π.Ε.


Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Το τελευταίο διάστημα υποστηρίξαμε ως Εκπαιδευτική Παρέμβαση ότι:

  1. Η κυβέρνηση αξιοποιεί την πανδημία για να καταργήσει πολιτικές, κοινωνικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Για να μας βάλει στον γύψο.
  2. Από τη μια πλευρά αντιμετωπίζουμε μια εφιαλτική πανδημία και από την άλλη μια σχεδιασμένη επιχείρηση μεταβολής του πολιτεύματος από αστική δημοκρατία σε ένα αυταρχικό ολοκληρωτικό κοινοβουλευτικό καθεστώς. Δεν πρόκειται για ελληνική πρωτοτυπία αλλά για διεθνή τάση. Απέναντι σε αυτή την εφιαλτική πραγματικότητα καλούμαστε να δώσουμε έναν διπλό αγώνα. Αγώνα για την υγεία και τις ζωές μας – αγώνα για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα και τις ελευθερίες. 
  3. Υπήρχε μια εποχή που νόμος ήταν ο βασιλιάς. Μπορούσε να αυθαιρετεί και να ανακοινώνει όποια απόφαση ήθελε. Το πέρασμα στη νεωτερικότητα σηματοδοτήθηκε ακριβώς από την αντιστροφή του παραπάνω σχήματος: βασιλιάς πλέον ήταν ο νόμος, που όπως κάποιος σημαντικός φιλόσοφος του 19ου αιώνα σημείωνε, συμπυκνώνει τον ταξικό συσχετισμό κάθε στιγμής. Σήμερα, η κυβέρνηση επιχειρεί να μας επιστρέψει στην προνεωτερική εποχή: η Υπουργός Παιδείας, ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, με μια ανακοίνωσή τους ή με μια απόφασή τους μπορούν να καταστρατηγούν τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, το θεσμικό πλαίσιο της εκπαίδευσης, τα πάντα.
  4. Για όλους τους παραπάνω λόγους, χρειάζεται σήμερα να αγωνιστούμε με κεντρικά αιτήματα "ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΥΓΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ", χρειάζεται να οργανώνουμε συγκεντρώσεις με μαζικότητα (και αυστηρή τήρηση των μέτρων ασφάλειας).

Είναι περιττό εδώ να καταγράψουμε τα καταιγιστικά γεγονότα μιας άνευ προηγουμένου καταστολής και αυταρχισμού, στους δρόμους, τις πλατείες, αλλά και στους εργασιακούς χώρους. 

Θεωρούμε πολύ σημαντική την πρόσφατη παρέμβαση (7-12-2020) του Προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Χριστόφορου Σεβαστίδη. Καλούμε όλους τους συναδέλφους και συναδέλφισσες να την μελετήσουν προσεκτικά και να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. 

Την παραθέτουμε παρακάτω:


«Η γενική απαγόρευση των συναθροίσεων κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου με διαταγή του Αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ. επικρίθηκε από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων ως κατάφωρα αντισυνταγματική. Σφοδρή κριτική ασκήθηκε από πολλούς πανεπιστημιακούς καθηγητές, από τη Διεθνή Αμνηστία, από την Ελληνική Ένωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προχθές εκδόθηκε όμοια απόφαση απαγόρευσης των συναθροίσεων σε όλη την Επικράτεια για την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τα συνταγματικά εμπόδια φαίνεται ότι υποχωρούν στην διάθεση επιβολής ενός νέου δόγματος που επιθυμεί να προσλάβει τον χαρακτήρα μιας παγιωμένης πρακτικής και αδιαφορεί για την επιστημονική άποψη όσο τεκμηριωμένη κι’ αν είναι. Αυτή συνήθως καταδικάζεται, μεθοδευμένα διαστρεβλώνεται και απαξιώνεται την επομένη ημέρα με κριτήρια πολιτικής σκοπιμότητας. Ούτε και οι συλλήψεις δικηγόρων που συμμετείχαν στη χθεσινή επέτειο στέκονται ικανές να διαφοροποιήσουν τη συνολική αντίληψη για τον τρόπο συμμόρφωσης της διοίκησης στις συνταγματικές επιταγές. Δεν υπάρχει επομένως κανένας λόγος να κουράσω με περιττές επαναλήψεις νομικών επιχειρημάτων.

Είναι όμως αρκετά χρήσιμο να γίνουν κάποιες συγκρίσεις που αναδεικνύουν το διαφορετικό επίπεδο λειτουργίας της αστικής δημοκρατίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Γαλλία χρησιμοποιείται πολλές φορές ως παράδειγμα Κράτους που βρίσκεται ψηλά στην πυραμίδα της ανάπτυξης, ως υπόδειγμα Δημοκρατίας, ως πρότυπο μεταρρυθμίσεων και αναγκαίων αλλαγών σε όλους τους τομείς. Την προηγούμενη εβδομάδα η Γαλλία δονούνταν από διαδηλώσεις στο Παρίσι, στη Λιλ, στη Ρεν, στο Στρασβούργο, αντιδρώντας στο σχέδιο Νόμου της Κυβέρνησης για τη «συνολική ασφάλεια». Ο αριθμός των συγκεντρωθέντων υπολογίστηκε από τους διοργανωτές σε 200.000 στο Παρίσι και 500.000 στο σύνολο της χώρας και ήταν αναμφισβήτητα από τις πιο μαζικές συγκεντρώσεις των τελευταίων ετών. Καμία προληπτική απαγόρευση των συγκεντρώσεων δεν υπήρξε παρά το γεγονός ότι λόγω του όγκου τους ήταν προφανώς αδύνατο να τηρηθούν μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης. Υπάρχει μήπως αδιαφορία της Γαλλικής Κυβέρνησης για την εξάπλωση της πανδημίας ή οι Γάλλοι έχουν πληρώσει μικρότερο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές; Τα ερωτήματα βεβαίως είναι ρητορικά και δεν περιμένουν απάντηση. Οι κληρονόμοι του 1789 έμαθαν ωστόσο καλά τη σπουδαιότητα διαφύλαξης και προστασίας του Συντάγματος ως πυλώνα της Δημοκρατίας. Καταλαβαίνουν ότι πίσω από την εμπροσθοφυλακή των διοικητικών απαγορεύσεων και της υπέρμετρης καταστολής προχωράει αργά αλλά σταθερά η διάβρωση του Κράτους Δικαίου, η συνήθεια στην εξαίρεση του κανόνα. Σε ιστορικά κρίσιμες εποχές η διαχείριση των έκτακτων καταστάσεων από τη διοίκηση δεν αντιμετωπίζεται με γενικές και καθολικές απαγορεύσεις συνταγματικών κανόνων αλλά οφείλει να ακολουθεί έναν δρόμο εξισορροπητικό τηρώντας απαρέγκλιτα τις βασικές θεσμικές εγγυήσεις.

 Η περίοδος της πανδημίας –εποχή σκληρής δοκιμασίας για την ανθρωπότητα- κρύβει τον κίνδυνο μιας μόνιμης διολίσθησης στο δίκαιο της ανάγκης, μιας υποταγής στην αρχή ex facto oritur ius, της οριστικής υποχώρησης από συλλογικές κατακτήσεις δύο αιώνων, μιας οικειοθελούς και μοιρολατρικής παραίτησης του κυρίαρχου Λαού από τα δικαιώματά του».


Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Εκλογές για την 88η Γ.Σ. της ΔΟΕ, ψηφοδέλτιο Εκπαιδευτικής Παρέμβασης


Ο θάνατός σου, η ζωή μου


Πέμπτη 16 Μάη
8.30πμ ΓΣ, 1μμ – 6.30μμ εκλογές για την 88η Γ.Σ. της ΔΟΕ

ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΩΡΑ!

ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ


Οι σχολικές μονάδες στην Ελλάδα έχουν διορίσει διευθυντές σχολείων, αλλά οι ευθύνες τους είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επικεντρώνονται σε διοικητικά ζητήματα. Ο πρώτος περιορισμός είναι ότι δεν μπορούν να επιλέξουν το δικό τους προσωπικό, είτε πρόκειται για εκπαιδευτικούς με οργανικές θέσεις είτε για αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Η δυνατότητα των διευθυντών για μεγαλύτερη συμβολή στις αποφάσεις στελέχωσης ή μάλιστα το δικαίωμα επιλογής και απασχόλησης εκπαιδευτικών, θα ήταν σε θέση να εξασφαλίσει μια καλή προσαρμογή μεταξύ των εκπαιδευτικών και των μαθητών.
OECD, Education for a bright future in Greece, «School units have low autonomy» (pp. 64-66)

Ενάντια στον νόμο για το προσοντολόγιο, χιλιάδες αναπληρωτές, μόνιμοι εκπαιδευτικοί και φοιτητές απεργήσαμε και διαδηλώσαμε επί μέρες στο κέντρο της Αθήνας. Οι αγώνες αυτοί αποκάλυψαν τον αντιεκπαιδευτικό προσανατολισμό της κυβέρνησης και απέδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί μπορούν με τη συλλογική τους δύναμη να ορθώνουν εμπόδια, να ανατρέπουν τις κυβερνητικές πολιτικές και να διεκδικούν αποτελεσματικά το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία. Η νέα γενιά εκπαιδευτικών έχει πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο σε αυτή την αντιπαράθεση. Το αδιέξοδο της αδιοριστίας, το αδιέξοδο δηλαδή που δημιούργησαν τα μνημονιακά χρόνια των μηδενικών διορισμών, φούσκωσε το ποτάμι της οργής και οδήγησε στην κινηματική έξαρση του Μάρτη και του Γενάρη.


Ο θάνατός σου, η ζωή μου: η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού στο προσοντολόγιο

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το νόμο 4589 για το προσοντολόγιο, επιστρατεύοντας μια διπλή ρητορική: από τη μια ισχυρίζεται ότι όλοι οι αναπληρωτές και αδιόριστοι μπορούν να δουν τον εαυτό τους στο νέο σύστημα διορισμών, από την άλλη, προβάλλει το επιχείρημα ότι επιλέγονται οι πιο προσοντούχοι, επομένως, οι καλύτεροι εκπαιδευτικοί. Σύμφωνα με αυτή τη λογική:
  1. Δεν έχει σημασία πόσο καλός είσαι, σημασία έχει να αποδείξεις ότι είσαι καλύτερος από το διπλανό σου καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες. Επομένως, τα όρια ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία κάθε ατόμου είναι ασαφή και συναρτώνται από τη στρατηγική που ακολουθούν τα υπόλοιπα άτομα – ανταγωνιστές του.
  2. Η ευθύνη για το εργασιακό καθεστώς που βιώνει κάθε αδιόριστος/η είναι ατομική. Είναι η επιτυχία ή αποτυχία σε ένα διαγωνισμό ή στο σαφάρι συλλογής προσόντων που κρίνει το τελικό αποτέλεσμα. Δεν υφίσταται πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης ούτε έχει νόημα να αναζητηθούν οι αιτίες στις μακρόχρονες πολιτικές των περικοπών και της αδιοριστίας. Οι οικονομικές δυνατότητες του κράτους είναι περίπου δεδομένες και οι επιλογές του αδιαμφισβήτητες.
  3. Το βασικό πτυχίο δεν παρέχει επαγγελματικά δικαιώματα, αποτελεί απλώς το απαραίτητο εισιτήριο, την προϋπόθεση που εξασφαλίζει τη συμμετοχή του/της πτυχιούχου σε μια ατελείωτη κούρσα ανταγωνισμού. Έτσι, οι πτυχιούχοι δεν είναι πλέον εκπαιδευτικοί αλλά «υποψήφιοι» που καλούνται και πάλι να διαγωνισθούν και να ανταγωνισθούν για ένα περιορισμένο αριθμό θέσεων.
  4. Η συλλογική διεκδίκηση του δικαιώματος στη σταθερή και μόνιμη εργασία δεν χωράει σε αυτό το πλαίσιο. Δεν έχει νόημα, καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες και το ζήτημα της επιτυχίας ή της αποτυχίας εξαρτάται από την ατομική προσπάθεια. Κανένα νόημα δεν έχουν επίσης οι προβληματισμοί για το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, για τις αντιφάσεις του, για τον ταξικό του χαρακτήρα, για το ρόλο του σχολικού θεσμού και τη θέση του εκπαιδευτικού μέσα σε αυτόν. Kάθε άτομο πρέπει να επιδεικνύει τη μεγαλύτερη δυνατή προσαρμοστικότητα και ευελιξία ώστε να ανταποκρίνεται στις συνεχείς αλλαγές των κανόνων, σε ένα πλαίσιο όπου ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες.
  5. Η προϋπηρεσία, σύμφωνα πάντα με αυτή τη λογική, δεν κατοχυρώνει το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη εργασία, απλά πρόκειται για ένα ακόμα προσόν, ισοδύναμο με κάποιο τίτλο ξένης γλώσσας για παράδειγμα.



Ποιοι είναι οι στόχοι του προσοντολογίου

Η αντίληψη αυτή, που συμπυκνώνεται στη φράση «ο θάνατός σου η ζωή μου» αποτελεί τη βασική ιδέα, τον πυρήνα της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Συνδέεται αρμονικά με τους βασικούς άξονες των εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων, με την αξιολόγηση, την αριστεία, την αυτονομία της σχολικής μονάδας και τη λειτουργία της με όρους επιχείρησης.
Ποια είναι όμως τα πραγματικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής:
  1. Ο αναπληρωτής ή η αναπληρώτρια οφείλει να επενδύει διαρκώς ώστε να αυξάνει το πιστοποιημένο μορφωτικό του κεφάλαιο, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση επιβίωσης. Μοιραία, αυτή η αέναη διαδικασία, δεν μπορεί παρά να λειτουργεί σε βάρος του παιδαγωγικού του ρόλου αφού στερεί χρόνο και ενδιαφέρον από το παιδαγωγικό του έργο, και τη διδακτική του προετοιμασία. Ένας ανασφαλής εκπαιδευτικός δεν ενθαρρύνεται να ασχοληθεί συστηματικά με τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών του. Ούτε, πολύ περισσότερο, με την αναζήτηση και διαμόρφωση του παιδαγωγικού κοινωνικού του ρόλου. Συμπέρασμα: Η ρητορική της εξουσίας για την επιλογή των «καλύτερων» εκπαιδευτικών και τη βελτίωση του σχολείου με τέτοιες διαδικασίες επιλογής συνιστά απλώς ένα ακόμα ψέμα.
  2. Το χτύπημα ενός από τους τελευταίους κλάδους εργαζομένων με κατακτημένα δικαιώματα, δυνατότητα συλλογικής έκφρασης και οργάνωσης μεγάλων αγώνων δεν είναι θετική εξέλιξη για κανέναν εργαζόμενο. Οι απολύσεις εκπαιδευτικών, γιατί για απολύσεις πρόκειται, οι απολύσεις στο στενό πυρήνα του δημοσίου, θα αποχαλινώσουν ακόμα περισσότερο την αυθαιρεσία της εργοδοσίας και στον ιδιωτικό τομέα. Η επιβολή του νόμου της ζούγκλας και στην εκπαίδευση, κάθε άλλο παρά προοιωνίζει ένα λαμπρό μέλλον για τους αυριανούς εργαζόμενους, δηλαδή, για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας. Αντίθετα, η αμφισβήτηση αυτού του μοντέλου της ελαστικής ευέλικτης εργασίας, η διεκδίκηση της σταθερής μόνιμης εργασίας, η νίκη των εκπαιδευτικών μπορεί να είναι μια πολύτιμη νίκη για όλους τους εργαζόμενους. Γι΄ αυτό η μακρόχρονη αντιπαράθεση στην εκπαίδευση έχει κυρίως κοινωνικά και όχι συντεχνιακά χαρακτηριστικά.
  3. Το συνεχές κυνήγι τίτλων καμία σχέση δεν έχει με την απαραίτητη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Οι «υποψήφιοι» δεν επιλέγουν μια διαδικασία κατάρτισης με βάση τις μορφωτικές ανάγκες τις δικές τους και των μαθητών τους αλλά με μοναδικό κριτήριο τις μονάδες που θα τους παρέχει με βάση τις κείμενες διατάξεις του νόμου. Έτσι, τα κριτήρια επιλογής προσόντων είναι τα μόρια που παρέχουν, το απαιτούμενο οικονομικό κόστος και ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτησή τους, κριτήρια εντελώς άσχετα με τη διδακτική πράξη.
  4. Η συλλογή τίτλων είναι μια εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία, επομένως, είναι μια ταξικά προσδιορισμένη διαδικασία. Ευνοεί εκείνους/ες που διαθέτουν τη δυνατότητα να πληρώσουν. Επιπλέον, ευνοεί την άνθιση της αγοράς εκπαίδευσης που πλέον απευθύνεται σε περισσότερους από 100.000 νέους «πελάτες». Κάθε εμπόριο για καλό λοιπόν; Για κάποιους σίγουρα ναι. Οι διαφημίσεις στο διαδίκτυο και τα μηνύματα για δάνεια επιδότησης πιστοποιημένων σεμιναρίων αποδεικνύουν ότι τα ισχυρά εμπορικά συμφέροντα στην εκπαίδευση γνωρίζουν μια νέα άνοιξη δραστηριοτήτων, όμοια με εκείνη των φροντιστηρίων που είδαν τα κέρδη τους να απογειώνονται μετά τον πρώτο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

Η στάση της πλειοψηφίας της ΔΟΕ (με ευθύνη των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΑΕΕΚΕ, ΕΡΑ) μας βρίσκει κάθετα αντίθετους, όχι μόνο λόγω της απροθυμίας της να στηρίξει με τις απαραίτητες μορφές (κήρυξη απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων) αλλά γιατί το αίτημα που προβάλλει για «αναγνώριση του συνόλου της προϋπηρεσίας ως κυρίαρχο κριτήριο διορισμού», επί της ουσίας αφήνει ορθάνοιχτο το δρόμο για την προώθηση ενός μεικτού συστήματος προσοντολογίου. Από την άλλη πλευρά, κάθετα αντίθετοι είμαστε και στη λογική της ΑΣΕ – ΠΑΜΕ που αρνείται να υπερασπίσει το πτυχίο και την προϋπηρεσία ως μοναδική βάση για το διορισμό, αποφεύγοντας έτσι να πάρει θέση στο επίδικο της αντιπαράθεσης: στον τρόπο διορισμού και πρόσληψης εκπαιδευτικών.
Τρεις μήνες μετά την ψήφιση του ν.4589, έπειτα από συνεχιζόμενες αναβολές, καθυστερήσεις και διαρροές φημολογιών και ενώ υποτίθεται ότι σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του Υπουργείου οι λίστες με τα ονόματα των 15.000 διορισμών θα ήταν έτοιμες, μόλις στα τέλη Απρίλη ανακοινώθηκε από τον ΑΣΕΠ η προκήρυξη 3ΕΑ/2019 που καλεί τους εκπαιδευτικούς να καταθέσουν αίτηση για τη δημιουργία νέων πινάκων κατάταξης στην ειδική αγωγή. Η κυβέρνηση, καθώς οι προθεσμίες δε βγαίνουν για την εφαρμογή του «προσοντολογίου», προσπαθεί να πείσει ότι προχωράει κανονικά σε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι προσλήψεις αναπληρωτών να γίνουν με τους παλιούς πίνακες. Στόχος της, είναι αφενός να μειώσει, προεκλογικά, τις αντιδράσεις και το κόστος από την εφαρμογή του προσοντολογίου που θα πετάξει στην ανεργία χιλιάδες συναδέλφους που έχουν υπηρετήσει επί σειρά ετών τη δημόσια εκπαίδευση και θα συντρίψει τη ζωή και τον προγραμματισμό ακόμα περισσοτέρων και αφετέρου επιχειρεί να κρατήσει όμηρους μέσω φρούδων ελπίδων χιλιάδες αδιόριστους και αναπληρωτές με υποσχέσεις μόνιμων διορισμών. Τέλος, στον αέρα βρίσκεται η προϋπηρεσία της φετινής χρονιάς, καθώς ο ν. 4589 προβλέπει ότι εάν οι οριστικοί πίνακες δεν είναι έτοιμοι έως τις 15/7, οι προσλήψεις αναπληρωτών θα γίνουν με βάση τους παλιούς πίνακες.
Σε κάθε περίπτωση, οι όποιοι μόνιμοι διορισμοί (εάν γίνουν) δεν χαρίστηκαν από την κυβέρνηση, αποτελούν κατάκτηση του κινήματος. Καμία συζήτηση για μόνιμους διορισμούς δεν θα είχε ανοίξει εάν δεν είχε προηγηθεί το κίνημα του Μάρτη και του Γενάρη. Σήμερα, υπάρχει η ανάγκη για συσπείρωση και αγώνα ενάντια στα σχέδια κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για τη διαιώνιση της ελαστικής και ευέλικτης εργασίας στην εκπαίδευση, ενάντια στα σχέδια του ΟΟΣΑ για πρόσληψη, αξιολόγηση και απόλυση του προσωπικού από διευθυντή-manager κάθε σχολικής μονάδας. Ξέρουμε τον τρόπο, έχουμε τη δύναμη, πρέπει να συνεχίσουμε!


Παλεύουμε για:
  • Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των αναγκών.
  • Την κατάργηση του νόμου 4589/19 για το προσοντολόγιο.
  • Άμεσος διορισμός ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και μία σύμβαση ΤΩΡΑ αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Να προσμετρηθεί όλη η προϋπηρεσία της περσινής και φετινής σχολικής χρονιάς. ΟΧΙ στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

O ρεαλισμός τους δεν μας χωράει


Πέμπτη 16 Μάη
8.30πμ ΓΣ, 1μμ – 6.30μμ εκλογές για την 88η Γ.Σ. της ΔΟΕ

O ρεαλισμός τους δεν μας χωράει

Λοιπόν, μολύβι και χαρτί…
μετράει χρόνια, μήνες και μέρες. Χρόνια αδιοριστίας, χρόνια αναμονής και χρόνια αναπλήρωσης. Αναπληρώτρια από το 2004, χρονιά της «χρυσής» Ολυμπιάδας. Τόσα χρόνια αναπληρώτρια και ούτε 11 χρόνια προϋπηρεσία. Κάρπαθος, Σάμος, Μήλος, Κόρινθος, Θήβα, Πέραμα, Μενίδι, Άνω Λιόσια. Live your myth in Greece. Μετράει παιδικά πρόσωπα, μετράει χαρές, λύπες και αποχαιρετισμούς. Μετράει απολύσεις τον Ιούνη και προσλήψεις τον Οκτώβρη. Μετράει συγκεντρώσεις και πορείες, συνθήματα και δακρυγόνα. Μετράει τις νύχτες που κοιμήθηκε στην κατάληψη στην Πρυτανεία. Μετράει το έχει της στη ζυγαριά του προσοντολογίου, μετράει την κλοπή και την αδικία.