Εκλέγουμε αιρετό που θα είναι η φωνή των εκπαιδευτικών

  

Το Σάββατο 7 Νοέμβρη εκλέγουμε στο ΠΥΣΠΕ αιρετό που θα είναι η φωνή των εκπαιδευτικών!

 

Οι ηλεκτρονικές εκλογές αποτελούν μέσο και όχι σκοπό:

Ποιος είναι ο σκοπός του αντιπάλου;

 Όταν η Κεραμέως το 2020 ξεκινούσε το εγχείρημα των ηλεκτρονικών εκλογών για τα υπηρεσιακά συμβούλια ποιους στόχους είχε:

• Να αποκλείσει από τα υπηρεσιακά συμβούλια τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών. Ιδιαίτερα, να αποκλείσει τις ενοχλητικές φωνές που έβγαζαν τα άπλυτα στη φόρα, που άνοιγαν πόρτες και παράθυρα για να εισβάλει το εκπαιδευτικό κίνημα με τις διεκδικήσεις του, που οργάνωναν την αντίσταση, που τα ενημερωτικά δελτία (αυτά που ήταν απαγορευμένα και ανύπαρκτα πριν οι Παρεμβάσεις εκλέξουν αιρετούς) δεν ήταν αναγγελίες κηδείας και ανταποκρίσεις των δεινών μας, αλλά καλέσματα αγώνα προς τους Συλλόγους μας. 
  
  Από αυτές τις ενοχλητικές φωνές θέλουν να απαλλαγούν, που έλεγχαν εξονυχιστικά τα πάντα και πρώτα και κύρια τη σειρά των συναδέλφων και φρόντιζαν σχολαστικά να τηρείται, να βγαίνουν όλα τα κενά, να υπολογίζονται σωστά οι τοποθετήσεις, να δικαιώνονται οι ενστάσεις που ήταν δίκαιες και να αποκαθίσταται η δικαιοσύνη.  

• Να απαξιώσει τον ρόλο των αιρετών. Γι’ αυτό φρόντισε να νομοθετήσει τον αποκλεισμό τους από τα συμβούλια επιλογής στελεχών εκπαίδευσης και από τα πειθαρχικά συμβούλια. 
  Ο νόμος Χατζηδάκη, πράγματι, θέλει να ελέγξει τα σωματεία αλλά αυτό δεν κρίνεται ούτε μόνο ούτε κυρίως στις εκλογές για τα υπηρεσιακά συμβούλια.

 

Τα εμπόδια τα αντιμετωπίζεις είτε υποχρεώνοντας τον αντίπαλο να τα αποσύρει είτε ακυρώνοντάς τα στην πράξη, αναζητώντας άλλες διαδρομές.

Α΄ Διεύθυνση Αθήνας: το Χάος και η Πτώση του συλλογικού

 Οι τελευταίες σχολικές χρονιές, στις οποίες ακολουθήσαμε την τακτική και το εργαλείο της αποχής για να σπάσουμε τον τρόπο εκλογής αιρετών, είναι χαρακτηριστικές για τη λειτουργία του ΠΥΣΠΕ. 

Βασικό εργαλείο για να μη μπορεί κανένας να συμπεράνει εάν έχει δίκιο ή όχι είναι η επικράτηση ενός αδιανόητου χάους: πολλές φάσεις προσλήψεων, διαδικασίες εξπρές και ταυτόχρονες για τις τοποθετήσεις υπεράριθμων, αποσπασμένων εκτός, εντός, κατάργηση του σχηματισμού ομάδων για τις ειδικότητες (με ολέθρια αποτελέσματα ειδικά για εκπαιδευτικούς γαλλικών, γερμανικών, μουσικής, εικαστικών, πληροφορικής, θεατρικής αγωγής), απόκρυψη κενών ή αιφνιδιαστική εμφάνισή τους, με αποτέλεσμα οι τοποθετήσεις να μετατρέπονται σε μια αδιαφανή διαδικασία, όπου η σειρά προτεραιότητας μπορεί να ανατρέπεται στην πράξη, κάποιοι να οδηγούνται στην άλλη άκρη της Διεύθυνσης και άλλοι, με προνομιακή πρόσβαση στους μηχανισμούς του υπηρεσιακού συμβουλίου, να διασώζονται.

 

Με μια λέξη: ΧΑΟΣ! Το χάος διαμορφώνει μια νεφελώδη κατάσταση όπου κανένας δεν μπορεί να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο, όλα μπορεί να γίνονται «νομότυπα» και ταυτόχρονα μια σειρά από κομπίνες να δουλεύουν μέσα στο χάος ώστε να ισοπεδώνεται κάθε αίσθημα δικαίου, να συγκροτείται η νέα αντίληψη του ατομικού, της «γνωριμίας», των «ανταλλαγμάτων», μιας ολόκληρης σειράς από «εξυπηρετήσεις» και μικροεκδουλεύσεις που διαμορφώνουν ένα πλήθος ευνοούμενων που οφείλουν, όταν κληθούν, να ανταποδώσουν για την εύνοια της οποίας έτυχαν. 

Το μειονέκτημα αυτού του συστήματος είναι ότι για κάθε εύνοια γεννιέται μια αδικία, το πλεονέκτημα είναι πως εμπεδώνει την πεποίθηση πως δεν μπορείς να βρεις το δίκιο σου, δηλαδή εξατομικεύει το συλλογικό δικαίωμα και το μετατρέπει σε ατομικό συμφέρον που οφείλεις να το διαπραγματευτείς και να το ανταλλάξεις με την ψήφο σου. 

Σε αυτό το περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί μεθοδικά, η απουσία μας δε μπορεί να παραταθεί άλλο.  

Πρέπει να εισβάλουμε ξανά στο άβατο, αλλιώς μας αξίζει η πλήρης επικράτηση της ευνοιοκρατίας και της διάλυσης των Συλλόγων μας!

 

 

Εμείς τι θέλουμε; Πρώτα απ’ όλα, θέλουμε να εκπροσωπούμαστε στα υπηρεσιακά συμβούλια; 

Οι Παρεμβάσεις μέχρι το 2004 κατεβαίναμε μόνο στο ΚΥΣΠΕ. Από εκεί και μετά κατεβήκαμε και σε ΠΥΣΠΕ και σε ΑΠΥΣΠΕ. Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε αιρετούς σε πολλά ΠΥΣΠΕ και ΑΠΥΣΠΕ και να διεκδικούμε τον αιρετό και στο ΚΥΣΠΕ. 

Η παρουσία μας στα ΠΥΣΠΕ ήταν καταλυτική. Τα τεφτέρια, τα χαρτάκια, τα ρουσφετάκια, οι χάρες που ζητούσαν διάφοροι, όλα αυτά κόπηκαν μαχαίρι. Χρειάστηκε να περάσουν δύο-τρία χρόνια για να αλλάξει εντελώς η συλλογική συνείδηση και να εμπεδωθεί ότι δεν υπάρχουν «ατομικές λύσεις» για να βολευτείς αλλά συλλογικά δικαιώματα. Κι αυτό είχε μεγάλη συμβολή, στο έδαφος των συλλογικών διεκδικήσεων και της ανάπτυξης των αγώνων μας, για να αλλάξουν και οι συσχετισμοί σε πάρα πολλούς Συλλόγους Π.Ε. να φτάσουν οι Παρεμβάσεις να έχουν αυτοδυναμίες σε σχεδόν 20 Συλλόγους από τους 30 της Αττικής. Κυρίως όμως να έχουν τη δυνατότητα να συμβάλλουν ώστε να οργανώνονται οι κινητοποιήσεις στα υπηρεσιακά συμβούλια και να μπλοκάρονται αντιεκπαιδευτικές αποφάσεις. 

Ακραίες περιπτώσεις διευθυντών που είχαν καταγγελθεί από τους Συλλόγους Διδασκόντων ή από τους Συλλόγους ΠΕ μηδενίζονταν από τους αιρετούς μας, και αυτό αποτελούσε ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό μέτρο. Για εμάς, αιρετός δεν σημαίνει απλώς το μάτι και το αυτί του κλάδου, δεν είναι κάποιος σωτήρας αλλά ένας κρίσιμος κρίκος που επιτρέπει στο εκπαιδευτικό κίνημα να είναι πιο αποτελεσματικό και να παρεμβαίνει έγκαιρα;

Η άποψη που ισχυρίζεται ότι «μόνο ο λαός θα σώσει τον λαό», χωρίς αντιπροσωπεύσεις, μέσα σε δωμάτια με κλειστές πόρτες, είναι ενδιαφέρουσα, αλλά δεν σχετίζεται ούτε κατ’ ελάχιστον με τις ηλεκτρονικές εκλογές και επιπλέον, σβήνει με μεγάλη ευκολία όλη την παραπάνω τιτάνια, ιστορική προσπάθεια και διαδρομή. Ανεξαρτήτως του τρόπου διεξαγωγής εκλογών, διακηρύσσει ότι δε θα πρέπει να συμμετέχουμε. Τότε, προς τι η αντιπαράθεση για τον τρόπο εκλογών;

 

 

Γιατί τα 3Δ ακολουθούν τακτικές λασπολογίας και αρνητικής διαφήμισης;  

 Διότι η ιδέα και μόνο ότι θα χάσουν θέσεις αιρετών και θα εκλεγούν ξανά οι ενοχλητικές φωνές τους προκαλεί πανικό! Αυτό και μόνο πρέπει να μας συσπειρώσει για να αλλάξουμε την κατάσταση στο υπηρεσιακό συμβούλιο της Α΄ Αθήνας εκλέγοντας αιρετό της Ανεξάρτητης Εκπαιδευτικής Παρέμβασης.

 

Το Σάββατο 7 Νοέμβρη σπάμε το άβατο στο ΠΥΣΠΕ Α΄ Αθήνας: 
Ψηφίζουμε Ανεξάρτητη Εκπαιδευτική Παρέμβαση, για να ξαναγίνει συλλογικό το δικαίωμα στις υπηρεσιακές μεταβολές και να σπάσει η ευνοιοκρατία! 

 

 

 

Υποψήφιοι/ες για το ΠΥΣΠΕ Α΄ Αθήνας

Αθανασόπουλος Νίκος	8ο Δ.Σ. Ζωγράφου
Αλεξανδράκης Αναστάσιος (Τάσος)	91ο ΔΣ Αθηνών
Ασημακοπούλου Ελενίκη	6ο Νηπιαγωγείο Δάφνης
Γεωργιόπουλος Γιώργος	91ο Δ. Σχ. Αθηνών
Γουρνάκη Δέσποινα	6ο Δημ. Σχ. Ζωγράφου
Διαμαντοπούλου Αρετή	1ο ΚΕΔΑΣΥ Α Αθήνας
Δίπλα Αναστασία (Νατάσα)	31ο Νηπιαγωγείο Αθηνών
Ζαρκινού Βασιλική (Βάσω)	15ο Νηπιαγωγείο Ηλιούπολης
Ζαχαροπούλου Κατερίνα	8ο Δ.Σχ. Αθηνών
Καραγκούνη Βασιλική (Βίκη)	6ο Δ.Σχ. Ζωγράφου
Κηετζή Ίριδα	12ο Δ.Σχ. Αθηνών
Κιου Βιβή	82ο Νηπιαγωγείο Αθηνών
Κλιάφα Άρτεμις	1o   Δ. Σχ. Αθηνών
Κωστοπούλου Βασιλική (Βίκυ)	3ο Δ.Σχ. Ζωγράφου
Μαριόλης Δημήτρης	12ο Δ.Σ. Αθηνών
Μαυροειδή Αναστασία	3ο Νηπιαγ. Ζωγράφου
Μιχαηλίδης Περικλής	1ο Δ.Σχ. Υμηττού
Μπάκος Βασίλης	106ο Δ.ΣΧ. Αθηνών
Μπακογιάννη Έφη	16ο Δ.Σχ. Αθηνών
Μπεβούδα Βασιλική	82ο Νηπ. Αθηνών
Μπιχαρικοπούλου Εύη	2ο ΚΕΔΑΣΥ Α Αθήνας
Νάκος Νίκος	9ο Ειδικό Δ.Σ. Αθηνών
Ντελέζος Σπύρος	6ο ΔΣ Ζωγράφου
Ντόνα Θεοπούλα	36ο Δ. Σχ. Αθηνών
Παραφόρου Άντα	104ο Δ.Σ. Αθηνών
Ποζίδης Χρήστος	10ο Ειδικό Δ.Σ. Αθηνών
Πριμικύρη Ευαγγελία	3ο Δ.Σ. Ζωγράφου
Ρεβίθη Κατερίνα	6ο ΔΣ Βύρωνα
Σκόρδου Ανδριάννα	8ο Δ.Σ. Αθηνών
Σολομωνίδης Σπύρος	17ο ΔΣ Αθηνών
Σπυρόπουλος Νίκος	12ο Δ.Σχ. Αθηνών
Στεφανοπούλου Έλενα	106ο ΔΣ Αθηνών
Ταρλά Μαρία	Δ.Σx. Νοσ. Παίδων Αγλ. Κυριακού
Τουρλούπης Κωνσταντίνος	93ο Δ.Σ  Αθηνών
Φαββατά Ιωάννα	106ο Δ.Σχ. Αθηνών
Φλέγγα Φρόσω	15 Δ.Σχ. Αθηνών
Χαλβατζιδάκης Δημήτρης	11ο Νηπ. Ζωγράφου

 

 

 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ