Οι μεγάλες συγκεντρώσεις της 21ης Οκτώβρη σε όλη τη χώρα θέτουν το ερώτημα: Πώς θα συνεχίσουμε;

 Οι μεγάλες απεργιακές συγκεντρώσεις της 21^ης Οκτώβρη σε όλη τη χώρα θέτουν το ερώτημα: Πως θα συνεχίσουμε;

«Οι Γάλλοι έχουμε μια συνήθεια. Δεν ανεβοκατεβαίνουμε τους δρόμους κάθε τρεις και λίγο πάνω-κάτω χωρίς λόγο. Αλλά όταν αποφασίσουμε να κατέβουμε στο πεζοδρόμιο, μένουμε στο πεζοδρόμιο, μέχρι να πάρουμε αυτό που διεκδικούμε»

Τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια της 21^ης Οκτώβρη συγκέντρωσαν χιλιάδες κόσμου. Στην Αθήνα, 15.000 απεργοί εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές, γονείς, αλλά και εργαζόμενοι έδωσαν το παρών. Ήταν η πρώτη μαζική πανεκπαιδευτική κινητοποίηση μετά από χρόνια στη χώρα μας. 
Την ίδια στιγμή που σε Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ιταλία, Αλβανία ο λαός και η νεολαία μάχονται στους δρόμους για ψωμί-παιδεία-ελευθερία, στη χώρα μας μέχρι χθες δεν κουνιόταν φύλλο.  

Τι είναι και τι θέλει η Εκπαιδευτική Παρέμβαση

Όλες οι συνδικαλιστικές παρατάξεις, αποτελούν προέκταση του ενός ή του άλλου κόμματος, υπηρετούν την γενικότερη στρατηγική του και υποτάσσουν την συνδικαλιστική δράση των εκπαιδευτικών στους ευρύτερους κυβερνητικούς ή αντιπολιτευτικούς σχεδιασμούς. Η Εκπαιδευτική Παρέμβαση, όχι. Στην Εκπαιδευτική Παρέμβαση έχουμε άλλους τρόπους σκέψης και οργάνωσης.

Η Εκπαιδευτική Παρέμβαση είναι μια ανεξάρτητη ομάδα εκπαιδευτικών, ανοιχτή σε κάθε συναδέλφισσα ή συνάδελφο που δέχεται τις βασικές αρχές της και θέλει να συμμετάσχει ισότιμα στις διαδικασίες της. Όλες οι αποφάσεις παίρνονται από την ολομέλεια της ομάδας. 
Η Εκπαιδευτική Παρέμβαση συμμετέχει στο δίκτυο των Ανεξάρτητων Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων – Κινήσεων και αγωνίζεται για την ανάπτυξη του ανεξάρτητου ταξικού συνδικαλισμού.

Ο Πάγος έσπασε, ο Δρόμος χαράχτηκε!

 Πέντε χρόνια πριν, η ναυαρχίδα της κυβέρνησης στα έντυπα ΜΜΕ μας απειλούσε με περικοπή μισθού. 

Σε ρόλο πυροβολικού, τα ΜΜΕ έβαλαν κατά των εκπαιδευτικών. Τρομοκρατία, απειλές, συκοφαντίες. 

Στη front line της επίθεσης που δεχτήκαμε:
Όλος ο μηχανισμός του Υπουργείου Παιδείας·
Τα Δικαστήρια που μέσα σε λίγες ώρες έβγαζαν παράνομες τις απεργίες μας·
Η πλειοψηφία των στελεχών εκπαίδευσης που βομβάρδιζαν με τηλεφωνήματα τους/τις απεργούς και παραπληροφορούσαν για απολύσεις («Μην αντισταθείτε στην αξιολόγηση, μην κάνετε απεργία-αποχή, μην ψηφίσετε τα ενιαία κείμενα, θα το πληρώσετε»). 

Χιλιάδες οι διώξεις σε όλη την Ελλάδα, πάνω από 500 πειθαρχικά στην Α΄ ΔΙΠΕ Αθήνας για συμμετοχή στην Απεργία-Αποχή. Και το αποκορύφωμα, η περίπτωση της αγωνίστριας Χρύσας Χοτζόγλου η οποία στοχοποιήθηκε και μπήκε σε δυνητική αργία ώστε να υπάρξει έστω μία απόλυση για να τρομοκρατηθούμε. 


Το εκπαιδευτικό κίνημα πείσμωσε, άντεξε, κατέβηκε στους δρόμους, ανέπτυξε μαζί με γονείς, πανεπιστημιακούς, εργαζόμενους, σωματεία, συλλογικότητες ένα μεγάλο δίκτυο αλληλεγγύης. 

Ομάδα αναπληρωτριών της ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ: Οι ζωές μας δεν αναπληρώνονται, η εργασία μας γιατί;

 

Ως αναπληρώτριες/ες στην εκπαίδευση (εκπαιδευτικοί, μέλη Ειδικού Εκπαιδευτικού και Βοηθητικού Προσωπικού στα σχολεία) καταγγέλλουμε την υποβάθμιση των ζωών μας. 

Λογοδοσία των μελών της Εκπαιδευτικής Παρέμβασης στο Δ.Σ. του Α΄ Συλλόγου Αθηνών

Με το κλείσιμο της συνδικαλιστικής διετίας αισθανόμαστε την ανάγκη να λογοδοτήσουμε για τη στάση μας στο Δ.Σ. του Συλλόγου μας, καθώς και να ενημερώσουμε για τη στάση των άλλων παρατάξεων. 

 

ΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ!

     ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

 

Για Σύλλογο ακόμα πιο ισχυρό, μαζικό αγωνιστικό

Για πραγματικούς αγώνες με αποτελέσματα

Δεν επιστρέψαμε στην εποχή της χούντας – ζούμε τη χούντα της εποχής μας!

Κι οι χούντες πέφτουν με Πολυτεχνεία, 
όχι με Μαρκεζίνηδες! 

Πορεία Πολυτεχνείου, Δευτέρα 17/11,
πλ. Κοραή πίσω από τα φοιτητικά μπλοκ

 

Καλοκαίρι με δανεικά και προπληρωμένη κάρτα ανεργίας; Ποτέ ξανά!

·         Κατάργηση της προπληρωμένης κάρτας!

·         Αύξηση του επιδόματος ανεργίας και κατάθεσή του στο IBAN των δικαιούχων χωρίς κανέναν περιορισμό!

·         Σταθερή μόνιμη εργασία με δικαιώματα για όλες-όλους!

 

Πραίτορες, βράχοι πάνω μου σωρό, μα εγώ θα αναστηθώ

 

Σάββατο 29 Μάρτη

Πανελλαδική Πανεκπαιδευτική Συγκέντρωση στην Αθήνα και πορεία στο Μαξίμου

Η 28^η Φλεβάρη άλλαξε τα πάντα. Το κοινωνικό ρήγμα που άνοιξαν η γενική απεργία (η οποία σημείωσε πρωτοφανή ποσοστά· 88% στον Σύλλογό μας!) και οι τεράστιες παλλαϊκές κινητοποιήσεις για τα Τέμπη είναι τόσο βαθύ, επειδή συμπυκνώνει μια ευρύτερη πολιτική και κοινωνική δυσαρέσκεια.

Η κοινωνία μίλησε και εξακολουθεί να κινητοποιείται και να δίνει βήμα στους συγγενείς των θυμάτων, οι οποίοι με τις τοποθετήσεις τους απογυμνώνουν την κυβέρνηση και τους δικαστικούς χειρισμούς της υπόθεσης, δείχνοντας ότι κανένα σχέδιο συγκάλυψης δεν θα επιτύχει.

Η κυβέρνηση, πανικόβλητη, έχοντας απωλέσει την κοινωνική νομιμοποίηση μπορεί να στηρίζεται μόνο σε δύο παράγοντες: (α) στην πεποίθησή της ότι δεν έχει αντίπαλο, τουλάχιστον στη Βουλή και στη διεκδίκηση της εκλογικής πλειοψηφίας και (β) στην ωμή και απροκάλυπτη καταστολή, από τα ΜΑΤ που ποδοπατάνε αγόρια και κορίτσια στο κέντρο της Αθήνας μέχρι την απόλυση της καθηγήτριας στον Πειραιά και τα 1000 πειθαρχικά σε απεργούς εκπαιδευτικούς.

Κατέβα στην απεργία!

 

23 Οκτώβρη, 12μ.μ. Προπύλαια, στο πανό του Συλλόγου

10π.μ. στην Περιφερειακή Διεύθυνση για τις διώξεις των μελών της ΕΛΜΕ Πειραιά

Σκέψου

Λες ότι δεν έχεις λεφτά να απεργήσεις. Κανένας και καμία δεν έχει. Όμως δεν υπάρχει άλλος δρόμος.
Η απεργία ήταν πάντα το όπλο των φτωχών, των πεινασμένων, αυτών που δεν είχαν στον ήλιο μοίρα. Όλα όσα απολαμβάνει ένας εργαζόμενος σήμερα, η κυριακάτικη αργία, η σύνταξη, η άδεια, ακόμα και η πληρωμή του μισθού με απεργίες κερδήθηκαν από κάποιους συναδέλφους πολύ πριν από 'μάς. Που αγωνίστηκαν με τις τσέπες άδειες και την απεργία παράνομη.

Σκέψου

Η κυβέρνηση συνεχίζει να επιτίθεται και αντιπολίτευση δεν υπάρχει. Σωτήρες δεν υπήρξαν ποτέ. Η μόνη αντιπολίτευση είναι οι κοινωνικοί ταξικοί αγώνες, είμαστε όλοι εμείς. Η απεργία γίνεται όπλο όταν κλείνουμε τα σχολεία και γεμίζουμε τους δρόμους και τις πλατείες, όταν οι ναυτεργάτες δεν λύνουν τους κάβους, όταν οι δάσκαλοι ακουμπάνε τα μολύβια κάτω για να σηκώσουν τα πανό. Όταν απεργούν ένας ή δύο άνθρωποι σε κάθε σχολείο προφανώς δεν πιέζουμε κανέναν. Η δύναμή μας βρίσκεται στη συλλογική μας ενότητα. Η συναυλία για τα Τέμπη προφανώς και ήταν ένα ενοχλητικό γεγονός. Προσπάθησαν να το αποτρέψουν, να το υπονομεύσουν, να το συκοφαντήσουν, να το θάψουν. Κι όμως έγινε. Το ίδιο συμβαίνει και τώρα: Τα σχολεία πρέπει να πλημμυρίσουν τους δρόμους στις 23 Οκτώβρη.

Ψηφίζουμε όπως αγωνιζόμαστε

 

ΕΣΥ ΤΙ ΔΟΕ ΘΕΛΕΙΣ;

 

Τακτική Γενική Συνέλευση, Δευτέρα 27/5, 6.30μ.μ., 8ο-106^ο Δ.Σχ. Αθηνών

Εκλογές για το νέο Δ.Σ. της ΔΟΕ, Τρίτη 28 Μάη, 9.30 π.μ. έως 6.30 μ.μ.

Σχολεία Ζωγράφου: Θέατρο ΑΛΕΚΑ, 3ης Ορεινής Ταξιαρχίας 13

Σχολεία Αμπελοκήπων, Νοσοκομείων, ΚΕΔΑΣΥ και Πειραματικά: Πνευματικό Κέντρο Ένωσης Κωνσταντινοπουλιτών, Δημ. Σούτσου 46, Μετρό Αμπελόκηποι

Ψηφίζουμε όπως αγωνιζόμαστε

Δεν υπάρχουν χαμένοι αγώνες ούτε χαμένες ψήφοι

και τι δεν κάνατε για να με θάψετε

όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος

 

Ντίνος Χριστιανόπουλος

 

28 Φλεβάρη, ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΚΛΑΥΘΜΩΝΟΣ 11 π.μ.

28

Θυμάσαι τον εαυτό σου 28 χρόνων; Θυμάσαι τα όνειρα, τα γλέντια, τους έρωτες;*

Ήταν 28 ετών, φοιτητής στο ΠΑΜΑΚ, ερωτεύτηκε την ψυχολογία και ξεκίνησε μαθήματα

σαν σύμβουλος ψυχικής υγείας στην Αθήνα. Επέστρεφε με το τρένο στο σπίτι του, στη Θεσσαλονίκη. Εκείνη τη νύχτα, της 28^ης Φεβρουαρίου 2023. Λίγες ώρες μετά, το μήνυμα αναζήτησης στα social media, «το παιδί αγνοείται μετά το τραγικό ατύχημα…». Θυμάσαι το παιδί σου, να γυρίζει στο σπίτι μετά από μακρινό ταξίδι, θυμάσαι τις αγκαλιές, τα χαμόγελα;

Ήταν 27 χρονών, υπάλληλος Δήμου, έβαλε τη στολή, έκανε εργασίες σε ένα παλιό φρεάτιο βάθους 7 μέτρων στον Πειραιά, θυμήθηκαν οι δήμαρχοι ξαφνικά, βλέπεις, τα αντιπλημμυρικά έργα, στο όπως-όπως, στις καθυστερήσεις του αγώνα. Η δουλειά θα γινόταν με σύμπραξη του Δήμου με έναν εργολάβο. Το έδαφος ξαφνικά υποχωρεί και βρίσκεται καταπλακωμένος από πέτρες και χώματα, χρειάστηκαν 3 ώρες για να τον βγάλουν ειδικά κλιμάκια της ΕΜΑΚ, κατέληξε στο Τζάνειο, δε γινόταν να τα καταφέρει, δεν είναι πια μαζί μας.

Πραξικόπημα η νέα εγκύκλιος για την αξιολόγηση!

Πραξικόπημα αποτελεί η νέα εγκύκλιος για την αξιολόγηση: καταργείται ακόμα και η ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη!

Ο φόβος έχει αλλάξει στρατόπεδο. Τα κρατικά-κυβερνητικά επιτελεία στο μεγάλο λευκό κτίριο του Αμαρουσίου παίρνουν τα μηνύματα από τις μαζικές Γενικές Συνελεύσεις, από την αντίσταση που συναντούν και τις αρνήσεις που εισπράττουν οι Σύμβουλοι-αξιολογητές από τις νεοδιόριστες και τους νεοδιόριστους συναδέλφους σε Πελοπόννησο, Κρήτη και Αιγαίο και καταφεύγουν σε φασίζουσες πρακτικές και νοοτροπίες. Έτσι, με μια εγκύκλιο, μνημείο αυθαιρεσίας, αυταρχισμού και πολιτικής/νομικής οπισθοδρόμησης, την οποία υπογράφει ο αδίστακτος Γ.Γ. του ΥΠΑΙΘ, καταργούν τον νόμο για το μισθολόγιο και την ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη, επιστρατεύουν κάθε μέσο τρομοκράτησης και αυταρχισμού ενάντια στη μαχόμενη εκπαίδευση.

Πέσατε απ’ τα σύννεφα; Εμείς όχι!

 15/12 κατεβαίνουμε στον δρόμο, 12μ.μ. Προπύλαια

ü  για τα παιδιά που χάθηκαν

ü  για τον μισθό που δεν έχουμε

ü  για το κράτος που σκοτώνει, την αντιπολίτευση που συναινεί

ü  για να μην παγώσουμε εμείς και τα σχολεία μας ενώ η ελίτ κολυμπάει στο χρήμα

ü  γιατί μόνο στον αγώνα μας είναι η ελπίδα

ü  για σταθερή και μόνιμη δουλειά για τους νεοδιόριστους και τους αναπληρωτές

Με το σουγιά στο κόκκαλο, με το λουρί στο σβέρκο; Ως εδώ κυρία Κεραμέως!

 

Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε

όμως ξεχάσατε πως ήμουν σπόρος

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Πρόκειται για την πέμπτη στη σειρά αγωγή του ΥΠΑΙΘ μέσα σε λίγους μήνες που αμφισβητεί τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Δεν χρειάζεται να σπαταλήσουμε ούτε μια λέξη για την κυρία Κεραμέως, τον ταξικό κυνισμό της και την αποστολή κατεδάφισης του δημόσιου σχολείου που εκτελεί. Ούτε για το αβυσσαλέο μίσος που τρέφει για τον κόσμο της εκπαίδευσης. Αυτά αποτελούν πλέον κοινό τόπο για εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές. Ας προσέξουμε όμως τι διακυβεύεται.

Διάλεξε πλευρά, διάλεξε ζωή, διάλεξε να βαδίσεις κόντρα στον άνεμο!

 

«Τέλος η αφθονία και η ανεμελιά»
Εμανουέλ Μακρόν, 24-8-2022

600 ευρώ για 2 ενοίκια (το 1 ως εγγύηση).

100 ευρώ σύνδεση για ΔΕΗ.

250 ευρώ για τη μεταφορική.

Μισθός νεοδιόριστου 700 ευρώ. 

Θα πει κάποιος, ας μην πήγαινες. Πήγες όμως. Και καλά έκανες. Αλλά σκέψου…

Αυτή είναι η εποχή της ανεμελιάς; Αυτή είναι η εποχή της αφθονίας;


Αφθονίας για ποιον; Για τους εργαζόμενους που πληρώνουν το ρεύμα 0,90 € την κιλοβατώρα από 0,08 € το 2020 ή για τη Motor Oil που τα κέρδη της αυξήθηκαν 450% το τελευταίο εξάμηνο; Κουπόνια για το ρεύμα, κουπόνια για τη βενζίνη, κουπόνια για υπολογιστές, κουπόνια για φαγητό. «Ευτυχώς» που δεν βγήκαμε από το ευρώ γιατί θα τρώγαμε με κουπόνια!


Ανεμελιάς για ποιον; Για τον Λιγνάδη που καταδικάστηκε για 2 βιασμούς ανηλίκων και την ίδια ημέρα αφέθηκε ελεύθερος; Ή για τους 15.000 πολίτες που παρακολουθεί επισήμως η ΕΥΠ; Για ποια ανεμελιά μιλάμε; Για ποια δημοκρατία; Για ποια δικαιοσύνη; Από τη Novartis, στον Κορκονέα, στον Λιγνάδη και από εκεί στο παρακράτος της Ε.Υ.Π., ένα τσιγάρο δρόμος.

Η φτώχεια είναι πιο φρόνιμη αν νιώθει ότι φταίει

ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΙΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΑΣ!

 

Αύξηση της χρηματοδότησης για όλα τα σχολεία

Υπερασπίζουμε τον Σύλλογό μας, τις ενιαίες συλλογικές διαδικασίες του ενάντια στις διαλυτικές τάσεις, ενάντια στην κατασυκοφάντηση και τη λασπολογία

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι

Η Εκπαιδευτική Παρέμβαση, ως μια ριζοσπαστική και αυτόνομη/ανεξάρτητη συλλογικότητα, μάχεται διαχρονικά για την αύξηση των δαπανών για την παιδεία, για την αύξηση της χρηματοδότησης όλων των σχολείων, για βελτίωση των υποδομών και του εξοπλισμού τους με αποκλειστικά δημόσιους πόρους. 

Θεωρούμε πως η σημερινή κατάσταση υποβάθμισης των σχολείων μας είναι αποτέλεσμα της χρόνιας υποχρηματοδότησής τους από όλες τις κυβερνήσεις. Επίσης, μας βρίσκει αντίθετους η σημερινή διαδικασία διανομής των δόσεων από τις σχολικές επιτροπές των Δήμων σε καθεστώς αδιαφάνειας και με αποκλεισμένους τους εκπροσώπους των Συλλόγων ΠΕ. 

Τα αιτήματα των 14 συναδέλφων του 9ου Ειδικού Δ.Σχ. Αθηνών έχουν τη στήριξή μας. Καλά έκαναν οι συνάδελφοι, ανάμεσα τους κι ένα μέλος μας, και υπέγραψαν το συγκεκριμένο κείμενο και καλά κάναμε κι εμείς και τηρήσαμε τη συγκεκριμένη στάση. 

Έχουν τη στήριξή μας τα αιτήματά τους, ενταγμένα στο παραπάνω πλαίσιο και όχι αποκομμένα από τον συνολικό μας αγώνα για οικονομική αναβάθμιση όλων των σχολείων μας· επειδή ο Σύλλογος πρέπει να εκφράζει τις ανάγκες όλων των σχολείων· επειδή ένας συνάδελφος που σήμερα υπηρετεί στο 9ο Ειδικό, του χρόνου ίσως υπηρετεί σε κάποιο άλλο σχολείο· επειδή η ίδια αρνητική εικόνα υπάρχει σε όλα τα σχολεία: όλοι και όλες στο ίδιο καζάνι βράζουμε· επειδή οι αγώνες πρέπει να ξεκινούν από τη βάση αλλά να γενικεύονται.

Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία…

(Aπάντηση στην πρόσφατη ανακοίνωση της ΔΑΚΕ)

Πάει πολύ να μας εγκαλούν ορισμένοι τόσο για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πανδημίας, όσο και για τον τρόπο που «εορτάστηκαν» τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21.

Συγκεκριμένα, οι συνάδελφοι της ΔΑΚΕ ΠΕ του Συλλόγου μας, στην πρόσφατη ανακοίνωσή τους:

1. Μας κατηγορούν ευθέως ως συνένοχους για την διασπορά της πανδημίας λόγω της συμμετοχής μας σε διαδηλώσεις.
2. Μας κατηγορούν ως απάτριδες που ασεβούν κατά του εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.
3. Θεωρούν τιμή τους ότι εκλέχτηκαν στις νόθες ψευτοεκλογές του Νοεμβρίου, όπου το 95% του κλάδου απείχε!

Δυστυχώς, με αυτή της την ανακοίνωση η ΔΑΚΕ υπονομεύει και δυναμιτίζει το θετικό κλίμα συνεννόησης, συναδελφικότητας και σύνθεσης (στον βαθμό που αυτό είναι δυνατό) που πρυτανεύει εδώ και πολλά χρόνια σε όλες τις συλλογικές διαδικασίες του Συλλόγου μας και στις συνεδριάσεις του ΔΣ του Συλλόγου. 

Ο θάνατός σου, η ζωή μου

Πέμπτη 16 Μάη : 

8.30πμ ΓΣ, 1μμ – 6.30μμ εκλογές για την 88^η Γ.Σ. της ΔΟΕ

ΜΑΖΙΚΟΙ ΜΟΝΙΜΟΙ ΔΙΟΡΙΣΜΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΩΡΑ!

ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΚΑΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ

Οι σχολικές μονάδες στην Ελλάδα έχουν διορίσει διευθυντές σχολείων, αλλά οι ευθύνες τους είναι εξαιρετικά περιορισμένες και επικεντρώνονται σε διοικητικά ζητήματα. Ο πρώτος περιορισμός είναι ότι δεν μπορούν να επιλέξουν το δικό τους προσωπικό, είτε πρόκειται για εκπαιδευτικούς με οργανικές θέσεις είτε για αναπληρωτές εκπαιδευτικούς. Η δυνατότητα των διευθυντών για μεγαλύτερη συμβολή στις αποφάσεις στελέχωσης ή μάλιστα το δικαίωμα επιλογής και απασχόλησης εκπαιδευτικών, θα ήταν σε θέση να εξασφαλίσει μια καλή προσαρμογή μεταξύ των εκπαιδευτικών και των μαθητών.

OECD, Education for a bright future in Greece, «School units have low autonomy» (pp. 64-66)

Ενάντια στον νόμο για το προσοντολόγιο, χιλιάδες αναπληρωτές, μόνιμοι εκπαιδευτικοί και φοιτητές απεργήσαμε και διαδηλώσαμε επί μέρες στο κέντρο της Αθήνας. Οι αγώνες αυτοί αποκάλυψαν τον αντιεκπαιδευτικό προσανατολισμό της κυβέρνησης και απέδειξαν ότι οι εκπαιδευτικοί μπορούν με τη συλλογική τους δύναμη να ορθώνουν εμπόδια, να ανατρέπουν τις κυβερνητικές πολιτικές και να διεκδικούν αποτελεσματικά το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή εργασία. Η νέα γενιά εκπαιδευτικών έχει πρωταγωνιστικό και καθοριστικό ρόλο σε αυτή την αντιπαράθεση. Το αδιέξοδο της αδιοριστίας, το αδιέξοδο δηλαδή που δημιούργησαν τα μνημονιακά χρόνια των μηδενικών διορισμών, φούσκωσε το ποτάμι της οργής και οδήγησε στην κινηματική έξαρση του Μάρτη και του Γενάρη.


Ο θάνατός σου, η ζωή μου: η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού στο προσοντολόγιο

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το νόμο 4589 για το προσοντολόγιο, επιστρατεύοντας μια διπλή ρητορική: από τη μια ισχυρίζεται ότι όλοι οι αναπληρωτές και αδιόριστοι μπορούν να δουν τον εαυτό τους στο νέο σύστημα διορισμών, από την άλλη, προβάλλει το επιχείρημα ότι επιλέγονται οι πιο προσοντούχοι, επομένως, οι καλύτεροι εκπαιδευτικοί. Σύμφωνα με αυτή τη λογική:

1. Δεν έχει σημασία πόσο καλός είσαι, σημασία έχει να αποδείξεις ότι είσαι καλύτερος από το διπλανό σου καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες. Επομένως, τα όρια ανάμεσα στην επιτυχία και την αποτυχία κάθε ατόμου είναι ασαφή και συναρτώνται από τη στρατηγική που ακολουθούν τα υπόλοιπα άτομα – ανταγωνιστές του.
2. Η ευθύνη για το εργασιακό καθεστώς που βιώνει κάθε αδιόριστος/η είναι ατομική. Είναι η επιτυχία ή αποτυχία σε ένα διαγωνισμό ή στο σαφάρι συλλογής προσόντων που κρίνει το τελικό αποτέλεσμα. Δεν υφίσταται πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης ούτε έχει νόημα να αναζητηθούν οι αιτίες στις μακρόχρονες πολιτικές των περικοπών και της αδιοριστίας. Οι οικονομικές δυνατότητες του κράτους είναι περίπου δεδομένες και οι επιλογές του αδιαμφισβήτητες.
3. Το βασικό πτυχίο δεν παρέχει επαγγελματικά δικαιώματα, αποτελεί απλώς το απαραίτητο εισιτήριο, την προϋπόθεση που εξασφαλίζει τη συμμετοχή του/της πτυχιούχου σε μια ατελείωτη κούρσα ανταγωνισμού. Έτσι, οι πτυχιούχοι δεν είναι πλέον εκπαιδευτικοί αλλά «υποψήφιοι» που καλούνται και πάλι να διαγωνισθούν και να ανταγωνισθούν για ένα περιορισμένο αριθμό θέσεων.
4. Η συλλογική διεκδίκηση του δικαιώματος στη σταθερή και μόνιμη εργασία δεν χωράει σε αυτό το πλαίσιο. Δεν έχει νόημα, καθώς οι θέσεις είναι περιορισμένες και το ζήτημα της επιτυχίας ή της αποτυχίας εξαρτάται από την ατομική προσπάθεια. Κανένα νόημα δεν έχουν επίσης οι προβληματισμοί για το ίδιο το εκπαιδευτικό σύστημα, για τις αντιφάσεις του, για τον ταξικό του χαρακτήρα, για το ρόλο του σχολικού θεσμού και τη θέση του εκπαιδευτικού μέσα σε αυτόν. Kάθε άτομο πρέπει να επιδεικνύει τη μεγαλύτερη δυνατή προσαρμοστικότητα και ευελιξία ώστε να ανταποκρίνεται στις συνεχείς αλλαγές των κανόνων, σε ένα πλαίσιο όπου ο κανόνας είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες.
5. Η προϋπηρεσία, σύμφωνα πάντα με αυτή τη λογική, δεν κατοχυρώνει το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη εργασία, απλά πρόκειται για ένα ακόμα προσόν, ισοδύναμο με κάποιο τίτλο ξένης γλώσσας για παράδειγμα.

Ποιοι είναι οι στόχοι του προσοντολογίου

Η αντίληψη αυτή, που συμπυκνώνεται στη φράση «ο θάνατός σου η ζωή μου» αποτελεί τη βασική ιδέα, τον πυρήνα της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας. Συνδέεται αρμονικά με τους βασικούς άξονες των εκπαιδευτικών αναδιαρθρώσεων, με την αξιολόγηση, την αριστεία, την αυτονομία της σχολικής μονάδας και τη λειτουργία της με όρους επιχείρησης.

Ποια είναι όμως τα πραγματικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής:

1. Ο αναπληρωτής ή η αναπληρώτρια οφείλει να επενδύει διαρκώς ώστε να αυξάνει το πιστοποιημένο μορφωτικό του κεφάλαιο, κάτι που αποτελεί προϋπόθεση επιβίωσης. Μοιραία, αυτή η αέναη διαδικασία, δεν μπορεί παρά να λειτουργεί σε βάρος του παιδαγωγικού του ρόλου αφού στερεί χρόνο και ενδιαφέρον από το παιδαγωγικό του έργο, και τη διδακτική του προετοιμασία. Ένας ανασφαλής εκπαιδευτικός δεν ενθαρρύνεται να ασχοληθεί συστηματικά με τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών του. Ούτε, πολύ περισσότερο, με την αναζήτηση και διαμόρφωση του παιδαγωγικού κοινωνικού του ρόλου. Συμπέρασμα: Η ρητορική της εξουσίας για την επιλογή των «καλύτερων» εκπαιδευτικών και τη βελτίωση του σχολείου με τέτοιες διαδικασίες επιλογής συνιστά απλώς ένα ακόμα ψέμα.
2. Το χτύπημα ενός από τους τελευταίους κλάδους εργαζομένων με κατακτημένα δικαιώματα, δυνατότητα συλλογικής έκφρασης και οργάνωσης μεγάλων αγώνων δεν είναι θετική εξέλιξη για κανέναν εργαζόμενο. Οι απολύσεις εκπαιδευτικών, γιατί για απολύσεις πρόκειται, οι απολύσεις στο στενό πυρήνα του δημοσίου, θα αποχαλινώσουν ακόμα περισσότερο την αυθαιρεσία της εργοδοσίας και στον ιδιωτικό τομέα. Η επιβολή του νόμου της ζούγκλας και στην εκπαίδευση, κάθε άλλο παρά προοιωνίζει ένα λαμπρό μέλλον για τους αυριανούς εργαζόμενους, δηλαδή, για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας. Αντίθετα, η αμφισβήτηση αυτού του μοντέλου της ελαστικής ευέλικτης εργασίας, η διεκδίκηση της σταθερής μόνιμης εργασίας, η νίκη των εκπαιδευτικών μπορεί να είναι μια πολύτιμη νίκη για όλους τους εργαζόμενους. Γι΄ αυτό η μακρόχρονη αντιπαράθεση στην εκπαίδευση έχει κυρίως κοινωνικά και όχι συντεχνιακά χαρακτηριστικά.
3. Το συνεχές κυνήγι τίτλων καμία σχέση δεν έχει με την απαραίτητη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Οι «υποψήφιοι» δεν επιλέγουν μια διαδικασία κατάρτισης με βάση τις μορφωτικές ανάγκες τις δικές τους και των μαθητών τους αλλά με μοναδικό κριτήριο τις μονάδες που θα τους παρέχει με βάση τις κείμενες διατάξεις του νόμου. Έτσι, τα κριτήρια επιλογής προσόντων είναι τα μόρια που παρέχουν, το απαιτούμενο οικονομικό κόστος και ο χρόνος που απαιτείται για την απόκτησή τους, κριτήρια εντελώς άσχετα με τη διδακτική πράξη.
4. Η συλλογή τίτλων είναι μια εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία, επομένως, είναι μια ταξικά προσδιορισμένη διαδικασία. Ευνοεί εκείνους/ες που διαθέτουν τη δυνατότητα να πληρώσουν. Επιπλέον, ευνοεί την άνθιση της αγοράς εκπαίδευσης που πλέον απευθύνεται σε περισσότερους από 100.000 νέους «πελάτες». Κάθε εμπόριο για καλό λοιπόν; Για κάποιους σίγουρα ναι. Οι διαφημίσεις στο διαδίκτυο και τα μηνύματα για δάνεια επιδότησης πιστοποιημένων σεμιναρίων αποδεικνύουν ότι τα ισχυρά εμπορικά συμφέροντα στην εκπαίδευση γνωρίζουν μια νέα άνοιξη δραστηριοτήτων, όμοια με εκείνη των φροντιστηρίων που είδαν τα κέρδη τους να απογειώνονται μετά τον πρώτο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.

Η στάση της πλειοψηφίας της ΔΟΕ (με ευθύνη των ΔΑΚΕ, ΔΗΣΥ, ΑΕΕΚΕ, ΕΡΑ) μας βρίσκει κάθετα αντίθετους, όχι μόνο λόγω της απροθυμίας της να στηρίξει με τις απαραίτητες μορφές (κήρυξη απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων) αλλά γιατί το αίτημα που προβάλλει για «αναγνώριση του συνόλου της προϋπηρεσίας ως κυρίαρχο κριτήριο διορισμού», επί της ουσίας αφήνει ορθάνοιχτο το δρόμο για την προώθηση ενός μεικτού συστήματος προσοντολογίου. Από την άλλη πλευρά, κάθετα αντίθετοι είμαστε και στη λογική της ΑΣΕ – ΠΑΜΕ που αρνείται να υπερασπίσει το πτυχίο και την προϋπηρεσία ως μοναδική βάση για το διορισμό, αποφεύγοντας έτσι να πάρει θέση στο επίδικο της αντιπαράθεσης: στον τρόπο διορισμού και πρόσληψης εκπαιδευτικών.

Τρεις μήνες μετά την ψήφιση του ν.4589, έπειτα από συνεχιζόμενες αναβολές, καθυστερήσεις και διαρροές φημολογιών και ενώ υποτίθεται ότι σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα του Υπουργείου οι λίστες με τα ονόματα των 15.000 διορισμών θα ήταν έτοιμες, μόλις στα τέλη Απρίλη ανακοινώθηκε από τον ΑΣΕΠ η προκήρυξη 3ΕΑ/2019 που καλεί τους εκπαιδευτικούς να καταθέσουν αίτηση για τη δημιουργία νέων πινάκων κατάταξης στην ειδική αγωγή. Η κυβέρνηση, καθώς οι προθεσμίες δε βγαίνουν για την εφαρμογή του «προσοντολογίου», προσπαθεί να πείσει ότι προχωράει κανονικά σε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι προσλήψεις αναπληρωτών να γίνουν με τους παλιούς πίνακες. Στόχος της, είναι αφενός να μειώσει, προεκλογικά, τις αντιδράσεις και το κόστος από την εφαρμογή του προσοντολογίου που θα πετάξει στην ανεργία χιλιάδες συναδέλφους που έχουν υπηρετήσει επί σειρά ετών τη δημόσια εκπαίδευση και θα συντρίψει τη ζωή και τον προγραμματισμό ακόμα περισσοτέρων και αφετέρου επιχειρεί να κρατήσει όμηρους μέσω φρούδων ελπίδων χιλιάδες αδιόριστους και αναπληρωτές με υποσχέσεις μόνιμων διορισμών. Τέλος, στον αέρα βρίσκεται η προϋπηρεσία της φετινής χρονιάς, καθώς ο ν. 4589 προβλέπει ότι εάν οι οριστικοί πίνακες δεν είναι έτοιμοι έως τις 15/7, οι προσλήψεις αναπληρωτών θα γίνουν με βάση τους παλιούς πίνακες.

Σε κάθε περίπτωση, οι όποιοι μόνιμοι διορισμοί (εάν γίνουν) δεν χαρίστηκαν από την κυβέρνηση, αποτελούν κατάκτηση του κινήματος. Καμία συζήτηση για μόνιμους διορισμούς δεν θα είχε ανοίξει εάν δεν είχε προηγηθεί το κίνημα του Μάρτη και του Γενάρη. Σήμερα, υπάρχει η ανάγκη για συσπείρωση και αγώνα ενάντια στα σχέδια κυβέρνησης και αντιπολίτευσης για τη διαιώνιση της ελαστικής και ευέλικτης εργασίας στην εκπαίδευση, ενάντια στα σχέδια του ΟΟΣΑ για πρόσληψη, αξιολόγηση και απόλυση του προσωπικού από διευθυντή-manager κάθε σχολικής μονάδας. Ξέρουμε τον τρόπο, έχουμε τη δύναμη, πρέπει να συνεχίσουμε!

Παλεύουμε για:

• Μαζικούς μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των αναγκών.
• Την κατάργηση του νόμου 4589/19 για το προσοντολόγιο.
• Άμεσος διορισμός ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και μία σύμβαση ΤΩΡΑ αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και την προϋπηρεσία. Να προσμετρηθεί όλη η προϋπηρεσία της περσινής και φετινής σχολικής χρονιάς. ΟΧΙ στον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.